هفته گذشته زمان گذاشتم و کتاب بازیکن تیمی ایدهآل نوشته پاتریک لنچونی را خواندم. کتاب در دو بخش نوشته شده است. در بخش اول نویسنده تمام تلاشش را میکند که یک داستان تعریف کند اما خروجی اصلا جذاب نیست. طبیعتا به عنوان یک مخاطب جدی ادبیات انتظار ندارم که در یک کتاب کسب و کار یک داستان جاندار و قوی بخوانم اما لنچونی حتی در حد یک انشاء هم برای داستانش وقت نگذاشته بود و بارها و بارها مجبور بودید دیالوگ(؟)های تکراری شخصیتها را بخوانید.
اصل ماجرا و توضیحات لنچونی در بخش دوم کتاب است که سه خصوصیت برای یک بازیکن تیمی ایدهآل مطرح میکند. بازیکن تیمی ایدهآل باید فروتن باشد باید حریص باشد و باید هوشمند باشد. فقط نویسنده مشخص نمیکند که در فرآیند استخدام بر اساس چه آزمونهایی میتوانیم مطمئن باشیم که فرد مقابل یک بازیکن ایدهآل است. لنچونی توصیه میکند که برای سنجش این ویژگیها کمی خارج از چارچوب عمل کنید و با داوطلب شغل در محیطهای واقعی نظیر کافیشاپ یا هر محیط خارج از کاری ارتباط بگیرید اما سوال اینجاست که برای چند درصد از مشاغل میتوان چنین پروسه مصاحبهای طراحی کرد؟ به نظرم در ایران شاید و آن هم شاید حداکثر بتوان در پوزیشنهای C Level اینطور با داوطلب مصاحبه کرد.
توصیه دیگرش هم این است که سعی کنیم سوالات را هوشمندانهتر مطرح کنیم و کارجو را در موقعیتی فرضی قرار دهیم تا واکنشش را ببینیم. راستش چند صد صفحه کتاب خواندن برای رسیدن این توصیه و ایدهای که نیاز به هوشمندی زیادی هم ندارد ناامید کننده بود.
نقد یا ضعف دوم کتاب این است که در بسیاری از مشاغل یا شرکتها نظیر شرکتهایی که در لبه تکنولوژی و فناوری حرکت میکنند آیا باید توانایی و استعداد را انتخاب کنیم یا باید به سراغ کسی برویم که مهارتهای نرمی که لینچونی مطرح میکند را داشته باشد.
راستش حرف زدن از فروتنی، ولع و هوشمندی (منظور نویسنده هوش اجتماعی و ارتباط با دیگران) است جالب است. حتی یک توصیه اخلاقی و گاهی تلنگر که به خودت نگاه کنی و ببینی آیا به اندازه کافی فروتن هستی یا نه؟ آیا همچنان ولعی برای برای رسیدن به دستاورد داری و آیا میتوانی به اندازه لازم با همکارانت ارتباط بگیری اما نویسنده چیزی بیشتر از همین چند خط ارائه نمیکند.
قبل از نوشتن این متن جستجوی مختصری داشتم و دیدم متمم نقد بسیار کامل و دقیقی بر روی کتاب انجام داده است. (لینک متمم) به عنوان مخاطبی که چندساعت وقتش را در اختیار کتاب و نویسنده قرار داده است پیشنهادم این است که برای این کتاب وقت نگذارید و اگر قصد مطالعه خود کتاب را هم داشتید نهایتا ۵۰ صفحه انتهایی کتاب را مطالعه کنید.
